บทนำ
บท 1
บทที่ 1
ไร้ที่อยู่
ร่างของสตรีที่อุ้มบุตรสาวตัวน้อยเดินร้องไห้ออกมาจากจวนหลังใหญ่เป็นสิ่งที่คนให้ความสนใจ ร่างของแม่ลูกที่เสียที่พึ่งไปในสนามรบ กำลังเดินออกมาท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก
เด็กน้อยวัยเพียงแปดขวบหลับไม่ได้สติในอ้อมกอดของมารดา
ด้านหลังคือจวนขนาดใหญ่ที่เคยอยู่มาหลายสิบปีร่วมกับสามี ด้านหน้าคือรถม้าเก่า ๆ คันหนึ่งที่พวกเขามอบให้อย่างมีน้ำใจเพื่อขับไล่นางและบุตรสาวออกจากจวน
ความผิดติดตัวที่ว่านางคือตัวอัปมงคล ทำให้บุตรชายของฮูหยินผู้เฒ่าตายในสนามรบ มันคือสิ่งที่น้องชายของสามี ไหนจะน้องสะใภ้ของสามีที่ออกหน้าขับไล่ชัดเจนด้วยต้องการขึ้นมากุมอำนาจ พวกเขากล่าวโทษนางกับบุตรสาวจนต้องกลายเป็นคนเร่ร่อนไร้บ้านอย่างในตอนนี้
ทุกคนที่เคยให้ความช่วยเหลือเบี่ยงหน้าหนีหาย ทำเป็นไม่รู้จัก จากฮูหยินของจวนเหอที่ใหญ่โต มากอำนาจ กลายเป็นสตรีตัวเปล่าที่แม้เงินติดตัวยังมีเพียงน้อยนิด
ส่วนบุตรสาวที่นางอุ้มแนบหน้าอก ตัวร้อนด้วยเจ็บไข้มาหลายวัน คนในจวนกลับไม่สนใจแม้แต่จะเรียกหมอให้ แม้แต่แม่สามีที่ควรเอ็นดูหลานสาวสักหน่อย ยังไม่สนใจมองนางแม่ลูก เอาแต่โทษด่าทอว่านางคือตัวซวย
เมื่อสามีตาย นางก็กลายเป็นสตรีไร้ประโยชน์ทันที ยิ่งก้มมองหน้าบุตรสาวตัวน้อยในอ้อมแขน น้ำตาก็ยิ่งไหลลงมาไม่หยุดได้แต่พูดขอโทษบุตรสาว เพราะนางอ่อนแอเกินไป จึงทำให้บุตร
สาวมารับกรรมลำบากไปด้วย
สายตาหลายคู่ที่มองมาไม่ได้ทำให้คนเป็นแม่รู้สึกอับอาย นางเพียงห่วงชีวิตของบุตรสาวตนเองเท่านั้น พวกเขาไร้ความสนใจ ขับไล่ทั้ง ๆ ที่เหออี้ผิงยังไม่ได้สติ แม้นางจะร้องขอความเมตตาครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไร้ผล พวกเขายังคงไล่นางไปให้พ้นจวน
อี้หลันได้แต่เดินขึ้นรถม้าคันเก่าที่มีคนสนิทของสามีเป็นผู้อาสามาขับให้ นำนางและบุตรสาวไปส่งที่บ้านเกิดของนางเพื่อตั้งหลัก
“ฮูหยิน ขึ้นมาเถอะ ยิ่งนานคุณหนูอี้ผิงจะยิ่งไม่สบายกว่า
เดิม”
อี้หลันพยักหน้า รีบขึ้นรถม้าแล้วให้เกาสุ่ยขับออกไปจากที่แห่งนี้ ที่ที่นางสองแม่ลูกไม่คิดจะมาเหยียบอีก
คนใจร้ายพวกนี้ไม่สมควรจะอยู่ในความทรงจำของพวกนาง ดีที่คนสนิทสามีเห็นใจยื่นมือช่วยเหลือ ไม่อย่างงั้นคงลำบากกว่านี้อีกหลายสิบเท่า
สามีของนาง บิดาของอี้ผิง เป็นบุตรชายคนโตของตระกูลเหอ มีอาชีพรับราชการทหาร เป็นรองแม่ทัพดูแลกองทหารกว่าพันนาย เมื่อสามเดือนก่อนเกิดศึกที่ชายแดนแคว้นเหวย เป็นผลให้สามีของนางต้องไปทำศึกสงคราม ห่างภรรยาและบุตรสาวที่กำลังอยู่ในวัยน่ารัก อี้ผิงเป็นเด็กน่ารัก เชื่อฟังบิดามารดา พูดจารู้ความ มีใบหน้างดงามอ่อนหวานตั้งแต่ยังเด็ก ไหนจะช่างพูดช่างเจรจา ทำให้มีคนเอ็นดูบุตรสาวนางหลายคน
จากคุณหนูเหออี้ผิง ตอนนี้ต้องตกยาก ไม่รู้ว่าทางข้าง
หน้าจะนำพาอันตรายอะไรมาให้อีก อี้หลันที่คิดถึงตรงนี้ยิ่งรู้สึกว่าตัวนางต้องเข้มแข็งมากขึ้นเพื่อเลี้ยงดูบุตรสาวตัวน้อยให้รอดและเติบโต
ภาพรถม้าคันเก่าวิ่งออกไปตามถนนที่เปียกไปด้วยโคลนตม ทำให้เด็กสาวคนหนึ่งที่ร่างทั้งร่างโปร่งแสงยืนมองด้วยความสงสัย
นางคือเหออี้ผิง เด็กสาวที่ตอนนี้วิญญาณหลุดออกมาจากร่างโดยที่ตนเองยังไม่รู้ตัว เด็กน้อยอายุเพียงแปดขวบยังไม่รู้อะไรมากมาย นางมองมารดาขึ้นรถม้าจากไปพร้อมร่างที่เหมือนตัวเองด้วยความมึนงง ทั้ง ๆ ที่นางยืนอยู่ตรงนี้ แต่ทำไมมารดาไม่สนใจ ไหนจะเด็กที่มารดาอุ้มอยู่ยังหน้าตาไม่ผิดจากนางแม้นิดเดียว
อี้ผิงรู้ว่าตนเองเป็นเด็กขี้โรคที่ไม่สบายบ่อยมาก บิดามารดาต้องหาหมอหลายคนเพื่อมารักษานางแทบทุกเดือน อาการของอี้ผิงสามวันดีสี่วันเจ็บป่วย มันเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ที่นางเกิด เพราะว่านางคลอดก่อนกำหนด
อี้ผิงถือว่าเป็นเด็กสาวคนหนึ่งที่หน้าตาน่ารักน่าชังใบหน้ามีเค้าความงดงามตั้งแต่ยังเด็ก พี่น้องคนอื่น เช่น เหอชิง-
เฟยจึงไม่ชอบนางมากนัก ส่วนท่านย่าของนางก็ไม่ชอบนางเช่นกัน เพราะนางขี้โรค ทำให้จวนต้องเสียค่ายาแต่ละเดือนมากมาย
“เจ้าไม่ตามมารดาเจ้าไปหรือ”
เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้เหออี้ผิงหันไปมอง ดวงตาของเด็กน้อยใสซื่อ มองชายชราที่ยืนด้านหลัง
ด้านหลังของอี้ผิงมีคนแก่ผู้หนึ่งยืนอยู่ ใบหน้าชรามองมาที่นางด้วยสายตาเอ็นดูรักใคร่
“ท่านตา ข้าตัวเล็ก ขาก็สั้น ข้าวิ่งตามไม่ทัน ไหนจะขยับไม่ได้อีก”
อี้ผิงพูดออกมาแล้วกลั้นเสียงสะอื้น
นางเรียกมารดามานานแล้ว แต่มารดาไม่ได้ยิน จะเข้าไปใกล้ก็เหมือนมีอะไรมาดึงตัวเอาไว้ ทำให้ไปหามารดาไม่ได้ นางได้แต่ยืนเรียกแล้วอดกลั้นไม่ให้ร้องไห้ออกมา เพราะบิดามักสอนว่านางต้องอดทนเข้มแข็ง
“เจ้ายังเด็ก เลยยังไม่รู้อะไรอีกมาก”
“ท่านตาหมายถึงเรื่องใดกัน”
อี้ผิงถามด้วยใบหน้าไม่เข้าใจ นางไม่รู้ว่าทำไมนางถึงไม่เข้าใจ หรือเพราะนางยังเด็กเกินไป
“เอาอย่างนี้ ตาจะพาเจ้าไปเที่ยวดีหรือไม่”
อี้ผิงมองตามรถม้าของมารดาแล้วมองกลับมาหาผู้ที่เอ่ยปากชวน ใบหน้าของอี้ผิงเต็มไปด้วยความกังวล นางอยากไปเที่ยว แต่นางต้องตามมารดาไปเช่นกัน
“แต่ข้าต้องไปตามหามารดา”
“ตาจะนำเจ้าไปส่งเองเมื่อถึงเวลา เห็นว่าเป็นคนของตาที่ทำงานพลาด เจ้าจึงมีสภาพเช่นนี้ ตาเลยอยากรับผิดชอบ ระหว่างนี้รอร่างเจ้าพร้อมเสียก่อน ไม่อยากรู้หรือว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร เจ้าคือคนแรกที่ตาแก่อย่างข้าจะพาไปเที่ยวเล่นทั้งสามภพเลยนะ”
อี้ผิงตาโต มองท่านตาด้วยความสนใจ นางคือเด็กสาวที่ชอบอ่านหนังสือ อยากจะเรียนรู้เรื่องรอบตัว เมื่อถูกจี้จุดความสนใจ อี้ผิงจึงพยักหน้าอย่างเอาเป็นเอาตายว่านางจะไปด้วยคน
หนังสือที่อ่านทำให้โลกแคบ ๆ ของอี้ผิงกว้างขวาง ด้วยนางเจ็บป่วยจึงต้องอยู่ภายในจวนซะส่วนใหญ่ ไม่เคยออกไปนอกจวนบ่อยมากนัก ปีหนึ่งเพียงสองครั้งเท่านั้น
“ท่านตาพาข้าเที่ยวแล้วต้องไปส่งข้านะเจ้าคะ”
อี้ผิงอดที่จะกังวลไม่ได้ เพราะนางกลัวว่านางจะไม่เจอมารดาอีก ถ้าเอาแต่สนใจเที่ยว ไม่ไปหามารดา นางต้องหูชาเพราะมารดาต่อว่าแน่นอน
“แน่นอน ตาต้องพาเจ้าไปส่งให้มารดาอยู่แล้ว ไปกันเถอะ”
“เราจะไปไหนกันเจ้าคะ”
“อืม…ไปไหนดีล่ะที่จะช่วยให้เจ้าเรียนรู้ได้เร็วที่สุด เติบโตมากพอที่จะเป็นเสาหลักให้มารดาตนเองได้”
อีกฝ่ายทำสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะแสดงสีหน้าดีใจ มองมาที่อี้ผิงด้วยความรู้สึกสนุก
“ฮ่า ๆ ตาคิดออกแล้วว่าที่ไหนเหมาะที่สุด”
อี้ผิงเอียงคอมองท่านตาที่เอาแต่หัวเราะบ้าคลั่งอยู่คนเดียว
ไม่นานภาพด้านหน้าของอี้ผิงก็เปลี่ยนไป มันคือภาพตึกอาคารมากมายที่ปรากฏขึ้นมาแทนที่บ้านเรือนหรือกำแพงจวนที่นางคุ้นตา มีสิ่งที่วิ่งไปมา มีเท้าสี่ข้างเคลื่อนที่เหมือนรถม้า
ดวงตาของอี้ผิงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ นางรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับสิ่งที่เห็นเพราะมันช่างแปลกและน่าสนใจ
ที่นี่มันช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่ง
บทล่าสุด
#57 บทที่ 57 บทพิเศษ คำอวยพรจากท่านตาและความหมายหยกดอกไม้
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#56 บทที่ 56 บทพิเศษ ของขวัญ
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#55 บทที่ 55 บทพิเศษ งานแต่งงาน
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#54 บทที่ 54 ความรัก
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#53 บทที่ 53 มาเพื่อให้โอกาส
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#52 บทที่ 52 เยือนจวนเหอ
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#51 บทที่ 51 พระสนมที่ทำความผิด
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#50 บทที่ 50 เหอชิงเฟย
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#49 บทที่ 49 ความในใจของคนสองคน
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026#48 บทที่ 48 ไม่เป็นไปตามที่คิด
อัปเดตล่าสุด: 7/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
LUV My Sweet Heart รักหมดใจยัยสวีทฮาร์ต
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”













